Reklama!

Serdecznie zapraszam na bloga Essi Daven!
https://fotoblogewapalac.blogspot.com/

Prowadzi ona bloga fotograficznego :D

PS, Rozdział pojawi się już niedługo na razie mam dużo pracy !

ROZDZIAŁ 22

20 DNI MINĘŁO OD DODANIA ROZDZIAŁU O KURDE..
KIN
Każdy z nas miał sytuacje, gdzie ciało brało kontrole nad wszystkim.
Niechciane słowa wychodziły na jaw.
Krzywda bliskich.
Płacz.
Ból.
Samotność.
Nasze własne  demony.
Mój własny demon…
„Bo moje demony mnie przywiązały
Jedwabnymi łańcuchami owiniętymi wokół mojej duszy
To wydaje się oczywiste, że powinnam z tym skończyć
Ale moje demony przejmują kontrolę
Jak ciemne grzechy w mojej duszy
Wiem, że to wydaje się oczywiste że powinnam z tym skończyć
Oh, nie, one są tylko demonami” *
SEBASTIAN
Przywołał ojca ponownie, czekając z zniecierpliwieniem na rozkazy. On (jak to miał w zwyczaju) poniżył swoje syna wyzywając od najgorszych. Niszcząc  ostatnie cząsteczki człowieczeństwa…
-Zabił Królową Faerie w godzinie, gdy księżyc będzie sięgał zenitu. Jej krew przelej do zniszczonego Kielicha Demonów. Zmieszaj są krew z dawnych potomków anioła(Faerie) a potem w usta niewiasty zalej aż cały płyn wypełni jej gardło, w ten otworzy oczy  i dopełni swoje zadania. Clave upadnie. Nocni Łowcy polegną. Nastaną nowe czasy! Valentine powróci!
Po wykrzyczeniu słów zniknął  i powrócił do otchłani. Białowłosy chłopak odetchnął z ulgą. Nie czekając ani chwili dłużej skontaktował się z Królową poprzez dawno skradzione pierścienie. Nie czekając długo dostał odpowiedź. Na jego usta wkradał się chytry uśmiech. Czarne oczy zabłysły wrogo.  Pobiegł do pokoju aby przygotować się na „spotkanie”, które będzie głośne w całym świecie Cienia.
***
Ubrana jak zwykle pięknie, kusiła chłopaka swoimi atutami. On wiedział, czego pragnie. Położył dłonie na biodrze i mruknął seksownie. Drażnił się z nią.  Palce wskazujący dotykał nagiej zimnej skóry. Poczuł pod palcami jak przechodzi ją dreszcz. Naiwna. Przechyliła głowę dając pozwolenie na z całowaniu połączenie między szyją a głową. Gwałtownie się cofnął i całą siłą popchnął kobietę na łóżko. Nie była zaskoczona wręcz przeciwnie zadowolona.  Chciała się ponieść się wyobraźni lecz on miał inne zamiary. W jego dłoni zabłysnął miecz, który jarzył się niebiańskim blaskiem . Zaskoczona rozszerzyła oczy, po czym wpatrywała się martwo w sufit.
Na jego ustach zawitał uśmiech zwycięstwa. Krew, która płynęła z rany plamiło łóżko. Wyciągnął z torby kielich i napełnił naczynie do pełna. Z prawej kieszeni spodni wyciągnął stele i na drewnie narysował runę ognia. Ogień zaczął trawić wszystko wokół.  Spojrzał ostatni raz na kobietę i wyszedł z pomieszczenia. Królowa nie żyje!
MAKS
Przeklinał swój wzrost wszyscy (nawet Clary, która była zna, ze swojej niższości) patrzyli na niego z góry. Ich grobowe miny nie pomagały, jedynie Magnus próbował się uśmiechnąć (z marnym skutkiem ).
-Czemu się na mnie tak patrzycie?- wydusił w końcu.
-Potrzebujemy krwi, aby namierzyć Kin i Sebastiana.
-Okey… Ale do czego ja jestem potrzebny?
-Potrzebujemy twojej krwi groszku pachnący.- spojrzał na niego z przerażeniem.-Spokojnie nie będzie to bolało. To jakbyś… oddawał krew dla potrzebujących, którzy chcą przywołać demona.
-Marne pocieszenie- prychnęła Izzy.
-Dobrze, możemy już zaczynać?
-Zrobić wszystkim porządną kawę?- spytał Simon.
-Pomogę ci- powiedział Jace, wszyscy spojrzeli na blondyna zaskoczeni.-No co?- burknął- Dzień Dobroci dla zwierząt- mruknął.
-Pomóc wam?- rudowłosa spojrzała na nich z troską.
-Nie trzeba- pokręcili głową i poszli do kuchni.
Maks spojrzał na zamyślonego Aleca, który wpatrywał się beznamiętnie w punkt. Jego niegdyś niebieskie oczy utraciły blask.  Nie ruszał się, jedynie klatka piersiowa robiła coś co można nazwać „ Ja żyje spokojnie!”
-Maks!
-Tak?- pokręcił kilkakrotnie głową i zamrugał oczami.
-Podaj nadgarstek, postaram się zrobić do szybko i bezboleśnie.
Uniósł dłoń nad przezroczystym naczyniem, drżał ze strachu. Odwrócił głowę i spojrzał na Izzy, która wpatrywała się w niego  z troską. Po chwili poczuł silnie pieczenie i ciepłą ciec, która skapywała do naczynia. Przegryzł wargę z bólu. Na drugiej dłoni pojawiły się iskry. Poczuł jak magia zaczęła się wymykać z pod kontroli, przepływała przez ciało i trafia na ranę. Po chwili z rany zostaje zeschnięta krew.
-Tyle musi wystarczać na rytuał. Twoja magia rośnie w siłę jak widzę- uśmiechnął się Wielki Czarownik Brooklynu.
Isabella podeszła do niego i przytuliła. Odwzajemnił uścisk. Miał ochotę się rozpłakać. Był tylko dzieckiem, które miało ważne zadanie.
SEBASTIAN
Północ wybiła gdy wszystkie sowy wbiły się w powietrze. Położył niewiastę na zimne  łoże trawy.  Czekał aż księżyc będzie ku górze. Zniecierpliwieniem czekał. Słyszał taniec Faerie. Byli w rozpaczy. Najważniejsza osoba w ich królestwie umarła niewiadomą śmiercią. Nikt nie dowie się czyja to wina. Nikt nie wiedział gdzie ta kobieta się wybrała, z kim.  Podszedł do czarownicy, która jakby nic leżała oparta o drzewo. Przyłożył jej do ust kielich nasączony krwią. Podniósł podbródek i wylał płyn. Gdy naczynie było puste włożył je do torby i czekał. Dokładnie widział jak przełyka. Lewa ręka zaczyna drgać, po ułamku sekundy prawa. Wreszcie anioł otworzył oczy.  Reszta człowieczeństwa Sebastiana sprawiła, że chłopakowi zabrakło tchu.  Przełknął gule i czekał co dziewczyna zrobi. Zaciekawieniem rozejrzała się wokół, na jej ustach zagościł uśmiech.
-Cześć. Kim jesteś?- jej głos był weselszy niż nigdy dotąd.
-Jesteś moja.
  MAGNUS
Niecierpliwie spojrzenia skierowane w jego stronę nie pomagały. Z tysiąca nici próbował złapać tą właściwą. Umykała mu jak klucze, które musiał złapać Harry Potter. Gdy mu to się udało, zamarł. Ona, jego córka, Kin była w parku. Dostrzegł, że nie była sama. Po chwili jej nie było.  Kontakt się urwał. Jedyna pocieszna myśl „ Ona żyje”.
-Gdzie ona jest?- spytał Alec.
-Zadałeś złe pytanie. Gdzie ona była? W parku. Nie sama.
-Z kim?
-Sebastianem.
-Co?!- wszyscy zebrani krzyknęli chórem.
-Ona robiła tam z nim?
-USPOKÓJCIE SIĘ!- wrzasnął, po czym zmęczony opadł na sofę-  Nic z tego nie rozumiem. Pamiętacie jak wam opowiadałem jak pachnie każdy czarownik?- kiwnęli głowami- Bardzo trudno było mi wyczuwać ją. Jakby ktoś specjalnie ukrył jej zdolności, jakby… utraciła wspomnienia.
-Historia lubi się powtarzać- mruknął Jace.
-Ale po co? Czemu Sebastianowi bądź Valentine zależało na usunięciu tymczasowo magii Kin?
-Kin ma więcej krwi demona niż normalny czarownik. Jest aniołem i demonem w jednym nie jest Faerie ale nocnym łowcą.  Ukrycie jej mocy powoduje uległą, miłą, delikatną. Tworząc kogoś innego. Taka jest moja teoria- westchnął.
-Czekaj…- Simon zmarszczył brwi.-Kin nie jest człowiekiem?
-Jest. To jest skomplikowane nawet jak dla mnie- westchnął Magnus.


Przepraszam, że tak długo ale pracuje! A jak mam wolne to odsypiam ;/  Musze się do czegoś przyznać w pewnym momencie opowiadania zepsułam końcówkę przez co przyspieszyłam akcje ;-; Historia idzie szybciej niż myślałam -.o  Postaram się (jeśli ktoś jeszcze to czyta) dodanie kilku elementów, które miałam dać wcześniej.  MIŁYCH WAKACJI ŻYCZĘ!
• Cytat z piosenki Against The Current- Demons został użyty na cele pokazania perspektywa Kin, gdy była związana ze swoim duchem w nietypowy sposób.

Rozdział 21

SEBASTIAN

 Dziewczyna ważąca tyle co piórko,  była w jego ramionach.  Nie mógł powstrzymać się od ilustrowania twarzy anioła.  Długie rzęsy okalały policzki.  Długie brązowe włosy muskały ramiona blondyna. Klatka piersiowa unosiła i upadała. Wyglądała tak niewinnie. W głębi duszy pragnął dotknąć malinowych ust dziewczyny.  Chciał aby była bezpieczna z… nim.  Pokręcił głową, aby odgonić głupie myśli. Preferował związki, które opierały się na jednym.  Dotknął pierścienia i przekręcił odwróconą literkę „V” dwa razy. Przed pojawiła się fioletowa chmura, która bez mrugnięcia okiem wpadł.

Znalazł się w „swoim” mieszkaniu a dokładnie sypialni. Pokój Sebastiana nie grzeszył czystością. Po ostatniej imprezie (gdzie były same kobiety-demony) został bałagan. Nie chodziło o butelki po piwie bądź winie tylko o rozrzucane ubrania, które były jednorazowej przygody chłopaka.  Miał swoje potrzeby a na demoniczną osobę nie miał szans zachorować. Sam po części był demonem. Swój ciągnie do swojego.  Nie wielka ilość demonicznej krwi u dziewczyny sprawia u chłopaka coś czego nigdy nie czuł. Ale czy to na pewno demoniczna krew jest sprawką tego co czuje?

Położył czarownicę na łóżko i przykrył kołdrą. Sprawdził czy oddycha (dla niedoświadczonych podróż mogła spowodować uszczerbek na zdrowiu bądź natychmiastową śmiercią). Zamknął za sobą drzwi i powrócił do danej czynności.  Wysłuchanie dalszych rozkazów Valentine.

ALEC

Wytarł załzawione oczy. Wziął głęboki oddech i odłożył list na miejscu. Nie mógł ukryć podniecenia.   Całkowicie zapomniał o problemach! Ubrał na siebie kurtkę (mimo, że było lato nie chciał się pieprzyć się z runą niewidzialności) i wyszedł na dwór. Nie trudził się o zamknięcie drzwi na klucz, magiczna ochrona  wystarczająco odstraszała złodziejaszków. Listu też nie musiał pisać bo Wielki Czarowników Brooklynu wiedział kto kiedy jest w jego mieszkaniu.  Szybkim  krokiem skierował się do instytut, po drodze wpatrywał się w przyziemnych. Nie rozumiał ich pośpiechu  a zwłaszcza zatruwania życia, które jest tak krótko. Na przykład kobieta w ciąży piła wódkę. Przecież to szkodzi dziecku!  Właśnie przechodził koło całodobowego spożywczego, a tam? Jedenastolatek palił papierosy. Pokręcił głową  z niedowierzaniem. Ta dzisiejsza młodzież rozwala go. Kawałek dalej jaki bezdomny trzymał karton , który wymachiwały wokół siebie a napis głosił Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą…

-Najgorzej jak jesteś nieśmiertelnym…- mruknął Alec i naciągnął kaptur na głowę.

Westchnął. Wiele razy myślał o przyszłości. Magnus będzie żył wiecznie, on umiera każdego dnia. * Podniecenie zniknęła jak za dotknięciem magicznej różdżki.  Przyspieszył kroku. Czuł na sobie spojrzenia dziewczyn, które chętnie „pouczyły” się z nim anatomii człowieka. Przewróciła oczami. Gdy znalazł się przed swoim domem odetną z ulgą. Ściągnął kurtkę i zawiesił ją na wieszaku.  Ściągnąwszy buty wziął je do ręki i ruszył do pokoju.  Idąc do swojego pokoju nikogo nie spotkał- na szczęście. Nie miał ochoty z nikim rozmawiać, miał ważniejsze sprawy na głowie. Rzucił okiem na drzwi przyjaciółki i wszedł do pomieszczenia. Wziął ubrania na zmianę i ruszył do łazienki.  Dokładnie wyszorował ciało i lodowatą wodą opłukał ciało. Porządnie wytarł się do sucha i ubrał świeże ciuchy. Od razu poczuł ulgę. Brudne wrzucił do kosza i wyguzdrał się  z pomieszczenia gdzie unosiła para wodna. Zamknął za sobą drzwi i bez pukania wbił się do pokoju Kin, której… nie było.

-Kurwa- powiedział zaskoczony.

Podbiegł do łóżka i wyrzucił powietrze w górę, mając na dzieje, że dziewczyna się pojawi.  Gwałtownie otworzył łazienkę i rozejrzał się wokół.  Alec przeklął głośno i siarczyście. Wydobył telefon z kieszeni i wybrał numer Jace.

-Nie wiem co robisz ale zbieraj naszych! Mamy poważny problem.- powiedział tonem, który nie akceptował sprzeciwu.

-Co jest?- Jace spytał niecierpliwym tonem, po drugiej stronie słychać wydobyły się jęki materaca.

-Kin została porwana. Wszyscy do salonu. Teraz- warknął .

Wybiegł z pomieszczenia.  Z trudem utrzymał równowagę, gdy wpadła jedno ze zbroi, które były w korytarzu. Wybrał numer do Magnusa. Po kilku długich sygnałach  czarownik odebrał.

-Nie mogę rozma…

-Kin została porwana.- przerwał.

-Zaraz będę.- rozłączył się.

Usiadł na kanapie i schował twarz w dłoniach.   Wszystkie emocje buzowały w nim.  Był wściekły a zarazem smutny. Czemu jej nie pilnował? Kto mógł ją porwać? W jakim celu?

 Poczuł jak ktoś go klepie po ramieniu, uniósł głowę przed siedział parabatai, który wpatrywał się współczująco. Zaraz za nim byli jego przyjaciele. Przełknął gule.

-Powiedz co się stało. Nie umiem ci pomóc jeśli nie wiem o co chodzi- westchnął.

-Poczekajmy na Magnusa. Wszystko wam wyjaśnimy.- przegryzł dolną wargę.

***

-Przyjechałem jak najszybciej mogłem- wydyszał.

-Z tego co wiem to czarownicy mogą tworzyć bramy- zaczął Jace.

-Moja magia jest teraz osłabiona chłopcze- mruknął Magnus.

-Nazywaj mnie chłopcem- mruknął niezadowolony Jace.

-Jace! Mamy ważniejsze sprawy niż twoje fochy- zbeształa go Clary.

-Magnusie, Alecu powiedzcie o co chodzi.- powiedziała Izzy, Simon kiwnął głową.

-Wszystko zaczyna się od przeszłości Kin, nie wiele mogę powiedzieć…

MAKS

Siedział  w pokoju, próbując zebrać dziecięce myśli. Czuł się cholernie źle. Chłód przez dłuższy czas mu towarzyszył, pamiętał jakby to było wczoraj czarne oczy demona zamieniające się na szmaragdowe takie same jak u Clary, wtedy kiedy go ratował przed innymi.  Sebastian to imię sprawiało, że na ciele pojawiała się gęsta skórka.  Demon, który go uratował. Demon, który pomógł. Demon, demon, demon… Sebastian. Westchnął. Musiał z kimś porozmawiać. Idealna osobami było jego rodzeństwo. Ubrał kapcie i poczłapał do ich pokoju, niestety nikogo nie znalazł. Zmarszczył brwi, poprawił okulary tylko jedno pomieszczenie w całym instytucie przychodziło mu na myśl, salon.   Pobiegł ile sił w krótkich nogach i za dużych kapciach. W salonie wszyscy siedzieli jak na szpilkach wsłuchując się w opowieść Aleca i Magnusa. Nikt nie zwrócił na niego uwagi.

-… Nie znam więcej szczegółów.

-Izzy, Alec musimy porozmawiać- wybełkotał, wszystkie spojrzenia skierowały się na niego, potarł bezradnie ramiona.

-Maks wracaj do pokoju, potem pogadamy- powiedziała szorstko Izzy.

Chłopiec naburmuszył się, nienawidził tego jak go traktują. Z ostatniej chwili udało mu się schować ręce za siebie, fioletowe iskry muskały jego dłoń.

MAGNUS

Magnus zmarszczył brwi. Czuł coś czego nie mógł opisać.  Gdy młody Lightwood wszedł do pomieszczenia przez moment wydawało mu się, że jego córka była tuż, tuż. On miał w sobie magie. Doskonale o tym wiedział ale miał pojęcia, że chłopiec ma taki sam zapach Kin.  Każdy czarownik młody czy stary ma swój określony zapach, jego stary przyjaciel Ragnor pachniał olejkiem kokosowym, natomiast Kin mleczną czekoladą. **

Maks tak samo pachniał. NIGDY nie było czarowników, którzy pachnęliby tak samo. To niemożliwie.

-Ale Izzy to ważne!- wrzasnął, wszyscy wpatrywali się w niego zaskoczeni, mimo tego brunetka zachowała zimną krew.

-Maks. Wracaj. Do. Pokoju. Natychmiast.- Magnus wychylił się i zerknął na dłonie chłopaka, iskier było coraz więcej.

-Do cholery jasnej!- wrzasnął, dłonie uniósł ku górze, pokazując jak jest zdenerwowany- Chodzi o Sebastiana!

-M-Maks co… ty masz na dłoniach?- zarumienił się.

-Maks- Simon odkrząknął- Chcesz nam coś powiedzieć?

Magnus zirytowany przewrócił oczami.

-Maks jest czarownikiem ale nie takim jak ja bądź Tessa. Jest inny. Nie jest zmiennokształtnym tylko „ulepszonym” nocnym łowcą.- Niebieskooki zacisnął usta wąską kreskę.

Magnus bardzo dobrze wiedział jak ukochany się teraz czuł. Zdradzony. Oszukany. Westchnął. To będzie długi dzień.

-Ty wiedziałeś?- Jace skierował to pytania do Aleca.

-Ja.. nie wiedziałem.

-Kin wiedziała, ona mnie uczyła.- szepnął Maks.

-Jak ją znajdę to ją zabije!- warknęła Izzy.

-Uspokój się- szepnął Simon.

-Jak ją znajdziemy!- rzucił szorstko Jace.

-Poczekajcie!- krzyknęła Clary.

Wszyscy spojrzenia skierowały się na rudowłosą, która od dłuższego czasu nic nie mówiła.  Oparła o kolana wsłuchiwała się we wszystko co kto mówiła.

-Muszę ja też wam o czymś powiedzieć, poczekajcie- mruknęła.

Po kilku męczących w ciszy minutach pojawiła się dziewczyna z szkicownikiem w ręku.

-Kochanie my już znamy twoje…

-Zamknij się. Po prostu się zamknij- wzięła głęboki oddech i powiedziała wszystko co zataiła przed swoimi przyjaciółmi.

Zaczynając od dziwne przeczucia do rysunków brunetki o długich włosach w dziwnych dla Clary sytuacjach. Alec poprosił z niecierpliwieniem  o  obrazy, które sprawiły, że rozszerzył oczy ze zdziwienia. Bez słowa podał kartki Magnusowi, który zareagował tak samo jak niebieskooki.

-Powiecie o co chodzi?- spytał Jace- Chyba, że to jakaś tajemnica- Clary wyczuła, że te ostatnie słowa były kierowane do niej ale jej głowa była zajęta czymś innym.

-To na pewno ona. Włosy nawet podbródek się zgadza- mruknął Alec.

-To na pewno ona- skwitował Magnus, po czym usiadł na wolnym siedzeniu, niebieskooki uczynił to samo.

-E.. Kto to?- spytał Simon podrapał się po czole, gdzie widniała blizna w kształcie pioruna.

-Kin- powiedział Malec.

-Czekaj, czekaj- Izzy uniosła się z siedzenia- Maks powiedz o co chodzi ci z Sebastianem.

-Poczułem zimno, zimno, które czułem tylko przy nim dość niedawno. Jakby był w pokoju obok mnie- przegryzł nerwowo wargę i poprawił spadające na nos okulary.

-Kin, Sebastian, Maks…- zaczęła wyliczać Clary- Wszyscy mają w sobie krew demona…

-Kin i Maks pachną tak samo.- rzucił Mags, wszyscy spojrzeli na niego jak na wariata, on tylko prychnął i wielkim skrócie powiedział o co mu chodziło- Czyli można wywnioskować, że mają tego samego ojca.

-Ale jego ojcem jest Robert Lightwood!- wrzasnęła Izzy.

-Owszem- poczekał chwilę, po czym kontynuował- Zanim Maks został spłodzony, wasz ojcem spał z demonicami, które zostawiły mu swoje „komórki” abrakadabra Maks ma magiczne moce. Rozumiecie?

-Maks proszę wrócić do pokoju- powiedziała Izzy, kiwnął głową i uciekł.

-Maks wyczuł Sebastiana w pokoju Kin…- zaczął Alec.

-… Czyli znowu Sebastian jest głównym punktem.- skończył za niego Jace

-Ale  nie wiem jak szukać tle razy szukaliśmy!- burknął Simon.

-Nie ma Sebastiana ani Kin ale mamy Maksa. Potrzebujemy trochę jego krwi aby przywołać demona,  wtedy będziemy wiedzieć gdzie jest Sebastian. Potem będzie MOŻE z górki. Ale to jutro. Nie mam na to sił. Moja magia jest słaba…

MIAŁ BYĆ PO 8 ALE DAŁAM RADĘ I NAPISAŁAM WCZEŚNIEJ NIE POWIEM AKCJA SIĘ ROZKRĘCĄ :D 

4# Zamiana Ról (epilog)

Epilog  będzie składał się z samych dialogów J

JAKIŚ TAM CZASEM MINĄŁ…

Alec&Kin

-Debil!

-Idiotka!

-Za jakie grzechy ja z tobą jestem?!

-To chyba ja powinienem to powiedzieć!

-Ach, tak?

-Głucha jesteś czy co? Wielka paniusia!

-Ta „paniusia” jest z tobą w ciąży zagorzały konusie!

-Co?

-Gówno deklu, które będziesz sprzątał bo SWOIM dzieciaku.

-Będę ojcem?

-Nie, Jace. Z porównaniem do ciebie on jest delikatniejszy w łóżku!- Tu Alec prycha

-Nikt nie jest lepszy ode mnie w łóżku!

-Zdziwiłbyś się-Kin przewraca oczami*

-Zaraz od szczekasz te słowa, kotku…

*NA RAZJELA! ZERO KULTURY! ONA JEST W CIĄZY… BOŻE JAKI ON JEST NIE WYŻYTY. GORZEJ NIŻ WILL TEN TO TESSY NIE WYPUSZCZAŁ W OGÓLE Z ŁÓŻA*

Jace&Clary

-Kotku!

-Tak , skarbie?

-Podaj mi nutelle.

-Dobrze, skarbie.

-A Jace!

-Hm?

-Jeszcze ogórki!

-Ogórki?

-Jestem przed okresem nie dziw się! Ciesz się, że nie jestem jak inne laski, które mają wkurw level  hard.- Jace wybucha śmiechem.

-Clary…?

-Przyniosłeś mi jedzenie? Nie jadłam nic od piętnastu minut. Ja umieram!

-Chyba jesteś w ciąży.

-Czyli chcesz powiedzieć mi, że jestem gruba i ze mną zrywasz?!- Clary szlocha.

-Nie ale…

-Jasne, jasne! Wszyscy jesteście tacy sami! Jak dziewczyna nabierze kilka kilogramów więcej to od razu ją rzuca i szukacie innej…! Myślicie, że nie mamy uczuć?!

-Clary… CLARY! Clarisso! Kiedy miałaś ostatnio truskawkowe dni?

-Zjadłam bym tru… No kurwa!

Simon&Izzy

-Ej, sztywniaku!

-Co tam sztywniaczko?

-U mnie spoko, sztywniaku. A tam?

-Ujdzie, znowu demony i takie tam sprawy. Sztywniaki.

-Simon?

-Izzy…? Co masz taką minę?

-Musimy porozmawiać.

-Och.  Co zrobiłem?

-Małe sztywniaki. (dzieci jakby ktoś nie wiedział)

-Czekaj, co kurwa?  

-Luz masz szans dokładnie osiem miesięcy do narodzin.

-E? Dokładnie.

-Wiesz skąd biorą się dzieci?

-Bocian  przynosi i wyrzuca je do kapusty?

-To dlatego jesteś taki pusty?

-Simon Lewis ojcem?

-Nieeee… Przespałam się z Lordem Voldemortem zanim utracił  nos.

-Serio?!

-Jasne! Urodzą się małe dzieciaki bez nosa. Oczywiście, że będziesz ojcem nie zmieniaj tematu!

-Kurwa.

Maryse&Robert

-Kochanie…?

-Nie.

-Skarbie…?

-Nie.

-Ale misiu!

-Nie.

-KOTKU!

-Masz truskawkowe dni!

-TO CHYBA SĄ JAKIEŚ ZARTY! TO JAKAŚ ZMOWA! MY BIDNI MĘŻCZYZNI MUSIMY CIERPIEĆ ZA GRZECHY EWY!

-Ty chory pojebie.

-To najpiękniejsze słowa jakie usłyszałem.

……

Na Razjela czy ty mi się nic nie chce? Nawet żyć? Nawet nie wiecie ile zajęło mi zebranie sił aby coś napisać ;-; Przepraszam jeśli was zawiodłam. Spróbuje napisać rozdział ale Ugh… Te wakacje miały być super. Ale mam same problemy… Nowa szkoła itp. 8  Lipca będę wiedziała czy mnie przyjmą. Stres! Postaram się wtedy napisać coś takie bum! Epilog wyszedł trochę okresowy xDD  Od jakiegoś czasu zastanawiam się aby przenieść bloga na wattpad...  Zamiast pisać komy moglibyście dawać gwiazdki :) Co wy na to? Bo taka "książka" powstała aby promować Czy to koniec Maleca? na wattpadie czy jakoś tak się to piszę :)

3# Zamiana Ról

ALEC

Gdy powrócił o pokoju dziewczyna już siedziała na łóżku. Mokre włosy schowała za turban.  Zagryzł wargę, gdy zobaczył dziewczynę w swoim ciuchach. Mimo, że dziewczyna była wysoka i tak koszulka sięgała jej za połowę ud. Przez co niebieskooki miał nieczyste myśli, które mogły doprowadzić do niego jednego księdza do zawału. 

Zabrała tackę od niebieskookiego i zaczęła jeść zrobione przez chłopaka kanapki, które popijała gorącą herbatą. Alec uważnie obserwował każdy ruch dziewczyny. Jego wzrok skierował się  na gole nogi, które zostały odsłonięte, gdy dziewczyna oparła się o ścianę. Wziął głęboki oddech. Skarcił się w duchu. Odetchnął. Odebrał pustą  tackę, w tym czasie Kin ściągnęła ręcznik. Mokre włosy oparły na ramiona.  Spojrzał w bok i przegryzł nerwowo wargę.

Czemu ona wygląda tak seksownie?

Jakbym mógł pieprzył ją na tym łóżku!

 Nie zważając na mieszkańców instytutu.

 Rozkoszować się delikatną skórą dziewczyny, którą miałem okazje dotknąć.

Pocałować małe usta…

Na Razjela, co się ze mną do kurwy nędzy dzieje?

* Bo do tanga trzeba dwojga
Zgodnych ciał i chętnych serc
Bo do tanga trzeba dwojga

Tak ten świat złożony jest*

-Aleksander!

-Co?- spytał zaskoczony.

-Mówię coś do ciebie od paru minut!- burknęła.

-Gdy się wściekasz jesteś strasznie seksowna- powiedział niskim głosem, który sprawia, że każda kobieta ma nogi jak z waty.

Przewróciła oczami.

-Nie rób tak- warknął.

Nienawidził jak dziewczyn coś takie robią. Wkurzony rzucił jej ostre spojrzenie, które bez problemu odpowiedziała z dwojoną siłą. Patrzeli na siebie dopóki ktoś nie wtargnął do pokoju.  Dzięki wyćwiczonym refleksem dziewczyna zdążyła wejść pod łóżku. Z jej ust wyrwało się przekleństwo.  Niebieskooki zerknął na dziewczynę po czym spojrzał na wesołego parabatai.

-Co jest?- rzucił niby od niechcenia.

-Idziemy do Itaki, idziesz z nami?

-Co rozumiesz przez „idziemy”?

-Ja, Clary, Simon i Izzy.- wzruszył ramionami.

-Ja pasuję.

-Okey!- Jace wyszedł.

-Czysto?- spytała szeptem dziewczyna.

-Jasne.- pomógł jej wykaraskać.

-Mógłbyś czasem posprzątać tam- wskazała mnie gdzie przed chwilą leżała.-Znalazłam tam kilka ciekawych rzeczy- mruknęła, usiadła z powrotem na łóżko.

-Mógłbym ale mi się nie chcę.- przewróciła oczami.- Nie rób tak- warknął.- Nie irytuj mnie.

Dziewczyna spojrzała na niego zdziwiona. Wstała i podeszła do okna.  Miała idealny widok na Brooklyn a on  na nią.

-Możesz mnie nie ignorować?- spytał, po czym bezszelestnie podszedł do dziewczyn.

Kin jak to miała zwyczaju przewróciła oczami.

Miarka się przebrała.

Złapał ją nadgarstek i obrócił ku sobie. Nie trącać czasu złączył usta czarownicy ze swoimi.  Niebieskooki złapał za uda dziewczyny i podniósł ją, przez co musiała objąć nogami jego biodra.  Zatracili się w głębszym pocałunku.  Całowali się niedbale, zapomnieli o Bożej rzeczywistości. Nie dziewczyna nie mogła złapać tchu (tak samo jak Alec, ale on miał większą wprawę) Odchyliła głowę do tyłu, dając idealny dostęp do szyi, gdzie Alec składał mokre pocałunku. Mokre włosy przyjemne drażniły chłopaka, wsunął w nie dłonie. Dziewczyna zarzuciła ręce na szyje niebieskookiego. Mruknął zadowolony.

*HALO, HALO, ALO,  ja tu jestem! Zaraz będzie się gwałcić jak stado króliczków w maju. Nikt mnie nie słyszy. Pf! Ja wam dzieci nie będę pilnowała!*

-Alec jeśli nie jesteś zajęty… Kim ty jesteś do kurwy nędzy?!- do pokoju wparowała Maryse.

Dwójka oderwała się od siebie. Alec zachował zimną krew. Wiedział, że miarka się przebrała.  Objął w talii, wystraszoną dziewczynę.

-Mamo to jest Kin Bane ona…

-Ona jest twoją kolejną kurwą?- podniosła głos- Czemu dajesz tej dziewczynie nikłe nadzieje? Jest mi wstyd…

-Mamo…

-Żadne mamo! Aleksander co się z tobą stało!? Kiedyś byłeś dobry …

-Mamo do cholery jasnej! Wysłuchaj mnie- dziewczyna w objęciach Aleca zadrżała, pocałował ją w czoło i spojrzał twardo na matkę- Kin nie jest „kolejną”.  Ona… Ona jest moją narzeczoną. Skończyłem tym! I nigdy więcej nie masz prawa na nią krzyczeć a teraz wyjdź- warknął.

W oczach Maryse pojawił się łzy. Alec puścił dziewczynę i usiadł na łóżku.  Oddychał ciężko.  Jego oczy błyszczały od płaczu. Dziewczyna nie wiedząc co zrobić usiadła za chłopakiem i przytuliła się do pleców. 

-Obiecałem sobie kiedyś, że…- zaczął po dłuższej chwili ciszy-  nigdy nie zranię nikogo bliskiego…

-To było nieporozumienie…- szepnęła.

-Które doprowadziło moją matkę do płaczu… Nienawidzę siebie…

SIMON

Sztywniaczka okazała się zajebistą dziewczyną, które ma zajebistą bieliznę. Chłopak zachłysnął z wrażenia, gdy zobaczył  półnagą Isabelle. Była idealna. To co ona wyprawiała, ze swoim ciałem… Był w niebie… Na Razjela…

*Dupek! Tobie tylko w jedno w głowie! Poczekaj tylko! Jak skrzywdzisz ją to zgwałcę cię moją parasolką, którą dostałam od Henry’ ego ! Nie będziesz mógł usiedzieć na tyłku przez tydzień a nawet dłużej!*

JACE

Trzymał za rękę ukochaną, nigdy nie wiedział czym jest szczęście dopóki nie spotkał jej. Rudowłosa piękność, oczy jak szmaragdy, twarz anioła.

Miłość jednak istnieje!

Jace Herondale jest teraz kurewsko szczęśliwy!

*BOSZE, BOSZE , RZYGAM TĘCZOM. Ludzie przez was będę musiała jeść dużo suchego chleba dla konia.*

Epilog będzie wstawiony osobno PONIEWAŻ będzie dłuższy z nutką humoru!

Rozdział 21

MAKS

Był za młody, aby to zrozumieć.

Miał prawo nie rozumieć.

Mógł zagubić się w tym niepozornie dobrym świecie.

Nie musiał podejmować sam wyborów.

Chciał być zwykłym dzieckiem.

Los jednak chciał inaczej.

Jak zawsze.

Chłopczyk o imieniu Maks siedział w swoim pokoju, czytał komiksy. Nikt nie zwracał na niego uwagi. Był zwykłym chłopcem, tak go widzieli inni.  Jednak z pomiędzy palców wyskakiwały fioletowe iskry. Nie parzyły Maksa. Uwielbiał to uczucie. 

W głębi duszy wiedział , że jest inny. Może był mały ale jak na chłopięcy umysł rozumiał dużo.  Wiedział, że Jace kocha Clary, która podbierała mu słodycze. Simon wielbił Izzy.

  Maks wielbił mamę za to, że jest. Lubił jak się uśmiecha, lubił jej obecność. Jednak wielką zagadką była para przyjaciół.  Niebieskooki oddalał się od niego. Stawał się Kapitanem Ponurakiem! Odkąd poznał Kin był inny. Nie umiał tego powiedzieć.  Jakby czarownica była dla Aleca… siostrą.   Młodszą siostrą nie tak jak Izzy, tylko o wiele młodszą.  Nie odstępował jej o krok. 

Mimo warknięć dziewczyn robił za nią wszystko. Dziwnie prawda? Maks też tego nie rozumiał. 

Przez jego ciało przeszedł zimny dreszcz. Odrzucił komiks na łóżko i podszedł do okna. Zamknął je i powrócił do lektury. Dziwnie uczucie wróciło. Zacisnął piąstki. Zmarszczył brwi. Znowu niczego nie rozumiał.

Serce zabiło szybciej. Niewytłumaczony  chłód przenikał w najgłębsze komórki ciała. Czuł się jak uczeń Hogwartu wpadający na jednego z duchów.    Ostatni raz czuł się tak przy demonie… Ale instytut jest bezpieczny prawda?  Prawda?

Chłopiec nie zdawał sobie sprawy, że za ścianą był jego najgorszy koszmar…

CLARY

Wtulona w blondyna rysowała.  Kochała w każdym calu Jace. W jego objęciach czuła się bezpieczna, gdy spał wyglądał niewinnie.  Nieświadomie zataczał maleńkie koła na nagiej skórze dziewczyn, tworząc przyjemny dreszcz, który przechodził przez całe ciało. Od czasu do czasu zaciskał dłoń na tym miejscu. Klatka unosiła się i opadała. Nie miał koszmarów, wreszcie mógł spokojnie przespać całą noc. 

Poczuła mrowienie w opuszkach palców, jakby tysiące mrówek zaczęły biegać po tym miejscu. Zamrugała kilkakrotnie. Wiedziała co się święci. Jej ukryta moc chciała jej coś „powiedzieć”.  Zabrała z szafki pierwsze lepsze kredki i zaczęła rysować. Nie mrugając oczyma, tworzyła obraz. Nigdy nie mogła zgadnąć co to było. Ostatnim razem narysowała dziewczynę leżąca w łóżku. Miała długie brązowe… I to byłoby tyle z głównych elementów (nie licząc pokoju, który był inspirowany stylem  dawnych lat).  

Odleciała.

  Dłoń pracowała bez przerwy, biała kartka wypełniała się barwami.  Niewyraźne kreski stawały się konturami jakiegoś elementu.  Po kilku długich minutach (według Clary) dzieło zostało zakończone. Zamknęła oczy z powodu wielkiego bólu głowy, który zawsze jej towarzyszył po przebudzeniu.   Załzawionymi oczami wpatrywała się w kartkę. Westchnęła. Znowu nic nie mogła odczytać. Obraz przedstawiał dziewczynę (brunetkę ) wpatrującą się w okno.  Za oknem nic ciekawego nie było. Same pola. Kim jest ta tajemnicza długowłosa brunetka ?

I co to znaczy do cholery?

Miała spytać chłopaka ale widząc jego spokojny wyraz twarzy straciła ochotę. Nie mogła mu tego zrobić. Potrzebował odpoczynku. Jace przeżył wiele.  Zbyt dużo jak na człowieka.

 Włożyła obraz do teczki. Znów spojrzała na blondyna, westchnęła.  Wrzuciła teczkę pod łóżko i przytuliła się do jego boku, rozkoszując się dotykiem Jace. Miała złe przeczucia.

KIN

Ciemność…
Pustka…
Załamanie…
Ściga mnie potwór zwany życiem…
Plecie swą ogromną pajęczą sieć
I tylko czeka na bezbronną osobę
Zbyt słabą by się bronić…
Złapał mnie… świat…
Wgryza się we mnie jak zaplątaną w sieci muchę…
Pożera mnie, wgryza się we mnie coraz głębiej i głębiej…
Nie widzę już jasności…
Nadzieja prysła…
Płomień zgasł…
A świat wgryza się we mnie…
Pożera mnie…
W całości…
Do granic…
Ja już nie istnieję…*

JACE

Sny pokazują człowieku najgłębsze pragnienia. Tęsknotę do drugiej osoby. Potrzebę bliskości.  Człowiek, który nie wie czego chcę, powinien sięgnąć do snów bo właśnie tam kryją się nasze wszystkie marzenia.

Nigdy się nie zastanawiałaś czemu w snach pojawia się chłopak, przez którego nie możesz oderwać wzroku? A może pojawia się sytuacja, która sprawia, że czujesz się błogo? A także szczęśliwie?

Tak właśnie czuł się Jonathan Herondale.

Otwierasz oczy i widzisz przed sobą twarz parabatai. Jego szczęście przechodzi na ciebie.  Jednak zaskoczenie zostaje z tobą jak wierny piesek. Każe ci się wykąpać i czekać na niego w pokoju. Robisz to. W pokoju czekasz na wyjaśnienia. Przychodzi z tacą i folią, którą nakrywa się ubrania. Marszczysz brwi. Nie rozumiesz.  

Dziękujesz za śniadanie i jesz.  Pytasz. Odpowiada ci tonem, który nigdy byś go nie posądził. Niebieskooki uśmiecha się cały czas.  Nie możesz nic powiedzieć. Uświadamiasz sobie jedną rzecz. Żołądek robi przewrót o sto osiemdziesiąt stopni. Zasycha ci w gardle. Nie możesz oddychać. Nie wierzysz. Z trudem prosić o powtórzenie. Spełnia twą prośbę. Otwierasz buzie. Cisza. Parabatai klepie cie po plecach i każe ci się ubrać. Wracasz do łazienki i ubierasz sztywny materiał. Przegryzasz wargę. Nie czujesz się dobrze. Alec zabiera się stamtąd. 

Zamykasz oczy. Bierzesz głęboki oddech i je otwierasz. Znajdujesz się przed ołtarzem. Wszyscy się na ciebie patrzą. Wzrokiem odnajdujesz swojego przyjaciela. Uśmiecha się po czym odwraca się do drzwi. Nie zdajesz sobie sprawy kiedy zaczyna lecieć muzyka.  W drzwiach pojawia się anioł o rudawych włosach. Brakuje ci tchu.  Bierzę twoją dłoń i wkłada ci nadgarstek bransoletkę. Obraca się do siebie plecami. Zabierasz z poduszeczki wisiorek w kształcie łzy i zapinasz jej na szyi. Nie możesz się powstrzymać. Dotykasz jej nagiej skóry. Czujesz, że drży. Mimowolnie uśmiechasz się. Łapiesz jej dłonie i wypowiadasz magiczne słowa. Stelą rysujesz runy miłości.  Czujesz pieczenia w miejscach gdzie stela cię dotknęła. Cichy brat ogłasza się was jednością. Całujesz delikatnie jej malinowe usta. Jesteś szczęśliwy. Zamykasz oczy i rozkoszujesz się pocałunkiem. Otwierasz oczy. Jestem w Sali balowej. Przytulasz do siebie jedyny sens życia. Wzrokiem odnajdujesz przyjaciół. Tańczą. Nawet najmłodszy jego brat. Wszyscy są szczęśliwy.

 ALEC

   Siedział samotnie w salonie. Magnus musiał na chwilę wyjść. Nie pozwolił mu z nim iść.” Tam gdzie idę jest bardzo niebezpiecznie, Aleksander”  Z tego powodu był wkurzony. Przecież potrafił o siebie zadbać! Zdenerwowany przeczesywał salon.  Jego głowa była pełna myśli. Zaraz musiał wrócić do instytutu. Miał zadanie odciągać mieszkańców od pokoju czarownicy.  Nie mogli się dowiedzieć! Westchnął. Przeczesał krukoczarne włosy. Skierował się do półki z książkami i wyciągnął pierwszą lepszą. W środku znalazł zmieloną kartkę. Rozejrzał się wokół i wyprostował papier.  To co tam się znajdowało sprawiło, że w oczach niebieskookiego pojawił się łzy. Łzy szczęścia.

Jesteś mym słońcem,
moim natchnieniem.
Jesteś najskrytszym
moim marzeniem.
Na zawsze pozostań
moją miłością.
Jesteś światłem,
a ja cieniem.
Jesteś dojrzałością
i natchnieniem.
Jesteś głosem,
a ja echem.
Jesteś słońcem
rozjaśniasz mi życie.
Jesteś w mych myślach
przez całe me życie. **

*Wiersz nie jest mojego autorstwa ! Link do strony skąd do wzięłam http://www.wiersze.quku.org/ciemnosc/

** Wiersz nie jest mojego autorstwa. Link skąd go wzięłam http://www.wiersze.quku.org/page/2/?

 Rozdział nie został sprawdzony ;-; Przepraszam, że tak długo czekaliście ale ostatnio mam tyle roboty -,- Masakra! 

A I TEN ROZDZIAŁ JEST WSTĘPEM DO CZEGOŚ DUŻEGO. CHYBA XD

Kolejne Lba!

Wow, wow i wow! Znowu zostałam nominowana ! Bardzo dziękuje http://jaceiclaryczylimiloscmimowszystko.blogspot.com/ <3 Wybaczcie, że to nie rozdział ani miniaturka ale do jutra oceny poprawiam! 0.o  Znowu nikogo nie nominuje PONIEWAŻ żadnych blogów nie czytam bo nie mam kiedy! ALE ALE ALE ! Jeśli widzisz LBA to i masz bloga to możesz odpowiedzieć na pytania (u siebie) ja chętnie zobaczę twoje odpowiedzi! Tylko w kom podaj linka! *BĘDĘ MIAŁA CO CZYTAĆ, WIĘC DO ROBOTY HEHEHE* Zaczynamy!

1.Twoja ulubiona piosenka.

2.Ulubiona bajka z dzieciństwa.

Asterix i Obelix 

3.Twoje przezwisko z młodszych lat.

Flet xD A teraz Janek albo Kiniuś 

4. Bez czego nie możesz wyjść z domu?

Bez słuchawek! 

5.Masz jakieś zwierze? Jak tak to jakie i jak się wabi?

Kot- Murzyn (nie pytać dlaczego taki się wabi) Królik- Gryzelda Koń- Baśka Pies- Misiek Pies- Maks 

6.czytasz obecnie jakąś książkę?Jeśli tak to jaką?

"Chłopak, który zakradał się do mnie przez okno- Kirsty Moseley

7.Jaką książkę możesz polecić?

Patrz odp 6 :)

8.Zakochałaś się kiedyś?

Nie wierze w miłość :)

9.Jakie lody lubisz najbardziej?

Czekoladowo- miętowe 

10.Uprawiasz jakiś sport? Jeśli tak to jaki?

Jazda rowerem i siatkówka :)

11Ulubiony piosenkarz lub piosenkarka

CHRISSY COSTANZA ZAWSZE WSZĘDZIE <3 AGAINST THE CURRENT NAJLEPSZY ZESPÓŁ <3!